و بدان ای فرزند عزیز!
که اگر پروردگار تو شریکی می داشت، حتما پیامبران او هم به سوی تو اعزام می شدند و قطعا نشانه های پادشاهی و قدرت او را می دیدی و یقینا پی به کردار و صفات او می بردی.
ولی او خدای یگانه است؛ همچنانکه خود به توصیف خویش پرداخته است.
کسی مزاحم حکمرانی او نیست و پادشاهی اش جاودانه و فنا ناپذیر و همیشگی است.
پیش از همه بوده است، بی آنکه خود آغاز و بدایت داشته باشد. و پس از همه خواهد بود، بی آنکه خود پایان و نهایت بپذیرد.
بزرگتر از آن است که در حیطه قلب و دیده بگنجد و ربوبیتش از این رهگذر به اثبات رسد.
پس، وقتی به این شناخت رسیدی- و عظمت و رفعت و قدرت خدا را دریافتی- به گونه ای رفتار کن که شایسته کسی چون توست: با این جایگاه خرد و کوچک و توان اندک و ناتوانی بسیار.
و نیازمندی فراوان نسبت به پروردگارش، در طلب طاعت او و ترس از عقوبت او و وحشت از خشم و غضب او.
که او هرگز جز به خوبی فرمان نمی دهد و جز از بدی و زشتی نهی نمی کند.
کتاب آیین زندگی (ترجمه و توضیح: سید مهدی شجاعی)
